Luxemburg laat van zich horen op Jazz Night in LantarenVenster
Hoe komen twee Luxemburgse bands terecht op een aan de Luxemburgse Jazz gewijd programma in Rotterdam? Deze vraag speelt door het hoofd van de recensent als deze iets te laat, maar toch, arriveert in Lantaren Venster.
Het duurt even voordat de gastvrouw naar de juiste zaal weet te verwijzen. Veel mensen zitten er helaas niet, in de speciaal voor deze avond door MusicLx (het exportbureau van Luxemburgse muziek) afgehuurde grote zaal.
In deze zaal trappen de schijnbaar verlegen jongens van het trio Dock In Absolute de avond af met werk van het eind mei op het Italiaanse label JazzCam verschenen album Unlikely. De vaart zit er al meteen goed in.
PIANOTRIO
Pianist Koch heeft een spreekmicrofoon naast zijn vleugel staan, maar deze gebruikt hij amper. Hij laat liever de muziek spreken en daar is iedereen immers voor gekomen. Dit is wat men onder progressieve jazz verstaat en een pianotrio onder deze noemer, maakt gebruik van een basgitaar in plaats van een contrabas. Met schijnbaar groot gemak vliegt Koch over zijn klavier en ontlokt daarmee afwisselend harmonieuze, hypnotiserende, vreeswekkende reeksen akkoorden en bloedstollende interrupties aan zijn instrument zonder dat hij ergens de hoofdrol opeist.
DISSONANTEN
De stoïcijns achter zijn drumkit gezeten Mootz concentreert zich op zijn gedoseerde salvo’s op de bekkens, terwijl de introverte bassist Kintziger doet waar hij voor is ingehuurd: het leggen van een stabiele basis.
Een dynamisch groepsgeluid, oftewel een trio uit één stuk, dat soms zo unisono klinkt dat bij de verwende luisteraar de wens naar een dissonante klank, voortgebracht door een vierde instrument, kan ontstaan.
POWER-KWARTET
Na de pauze wordt aan de hierboven geuite wens naar een vierde instrument voldaan als het power-kwartet Pol Belardi’s Force het podium betreedt. De vaste pianist Jérôme Klein is wegens omstandigheden niet aanwezig en wordt vervangen door Dorian Dumont. Er wordt werk gespeeld van het in oktober verschenenalbum Organic Machines. Met aanstekelijke nummers als Riding the Tiger en The Ancestors Are Watching levert de band, onder de bezielde leiding van de naamgever, een Luxemburg waardig visitekaartje af. David Fettman geeft met zijn altsax op lyrische wijze gestalte aan de door Belardi geschreven melodieën waar ook invaller Dumont zich prima in kan handhaven. De naamgever dirigeert zijn kwartet op beweeglijke wijze vanachter zijn vijfsnarige basgitaar.
WISSEL
Verrassend is de instrumentenwissel halverwege de set. De bandleider legt zijn basgitaar terzijde en vervangt Dumont achter de vleugel. In de studio neemt de bassist de pianopartij op vier van de veertien nummers voor zijn rekening. Op het podium bewijst Belardi in twee composities dat hij dit instrument tot in de finesses beheerst, zowel in duet met slagwerker Engel, als later in kwartetverband met de pianist achter de Moog. “Ach, op je dertigste moet je je niet te veel laten leiden door wat de mensen van je verwachten, maar vooral doen wat jezelf wil,” verklaart Belardi na afloop van het concert.
Met een daverend applaus ontlokt het publiek de band een toegift. In het korte nummer Gentle Giant, komen nogmaals de kwaliteiten van ieder kwartetlid beknopt aan bod. Wie dan nog niet is overtuigd, is aangewezen op de cd Organic Machines, die na afloop van het concert in de foyer wordt verkocht.
WERKPLAATS WALTER
Bovenstaande bands zijn 17 november nogmaals te bewonderen in Anderlecht/Brussel in Werkplaats Walter. Op die avond delen Dock in Absolute en Pol Belardi’s Force het podium met pianist Michel Reiss, die deze avond aftrapt met een solo-programma.
DOCK IN ABSOLUTE
Jean-Philippe Koch – piano
David Kintziger – bas
Michel Mootz – drums
POL BELARDI’S FORCE
David Fettmann – altsax
Dorian Dumont – piano
Pol Belardi – bas, piano en composities
Niels Engel – drums
Luxembourg Jazz Night
LantarenVenster Rotterdam (NL) 7 november 2019
Tekst: Robin Arends
Fotografie: Eddy Westveer
