Fluisterend vuur met Bobo Stenson Trio in Paradox
Een zaal in ademloze afwachting
In een uitverkocht Paradox hangt een bijna tastbare stilte. Het publiek — opvallend veel musici — zit op het puntje van de stoel voor het trio rond de Zweedse pianist Bobo Stenson (1944). Samen met contrabassist Anders Jormin en drummer Jon Fält vormt hij een ensemble dat al jaren excelleert in verfijnde, avontuurlijke jazz, vaak vastgelegd op het ECM-label. Wat hen onderscheidt, is die zeldzame balans tussen compositie en improvisatie: muziek die lijkt te ontstaan terwijl je luistert, maar tegelijk doordacht en organisch aanvoelt.
LENTE IN KLANK GEVANGEN
De opening is even breekbaar als raak. Våren (voorjaar) van Sven-Erik Bäck ontvouwt zich als een muzikaal ontwaken: de winter wijkt, aarzelend, voor het voorjaar. Subtiele percussie, zachte resonanties van de contrabas en fijnzinnige pianolijnen schilderen een landschap waarin elke noot betekenis heeft. Het trio speelt ingetogen, bijna fluisterend, maar precies daardoor des te indringender. Het publiek luistert muisstil — een ideale ouverture die de toon zet voor de rest van de avond.
Jon Fält kleurt speels en organisch met ritme
VAN MELANCHOLIE NAAR SPEELSE SWING
Met The Red Flower van Jung-hee Woo, uit Noord-Korea ‘gesmokkeld’ en in een bewerking van Jormin, verschuift het palet. De melodie zingt warm en licht melancholisch, terwijl Stenson een subtiele swing introduceert. Jormin laat zijn bas soepel meanderen en Fält kleurt het geheel met een speels, organisch ritme. Zijn percussie verraadt een lichte, bijna ondeugende humor — een knipoog die doet denken aan de vrijheid van Han Bennink. Hier toont het trio zijn vermogen om complexiteit luchtig te laten klinken.
EEN REIS ZONDER GRENZEN
De muzikale reis voert verder, onverwacht richting warmere oorden. In El Mayor van de Cubaanse Silvio Rodríguez verweeft het trio complexe melodieën tot een vanzelfsprekende groove. Thema’s duiken op, verdwijnen en keren terug als herkenningspunten in een voortdurend veranderend landschap. Het is muziek die zich niet laat voorspellen, maar wel onmiddellijk overtuigt. De Caribische warmte sijpelt door de Scandinavische subtiliteit heen — een intrigerende samensmelting.
MYSTERIE EN EXTASE
Jormin treedt nadrukkelijk naar voren als muzikale spil in het trio. Zijn compositie Unquestioned Answer, geïnspireerd door Charles Ives, opent een mysterieus klankveld. Een onverklaarbaar geluid ontgrendelt een ongewilde zoektocht. Met minimale middelen — spaarzame noten, subtiele verschuivingen — ontstaat een geladen spanning die nooit volledig wordt ingelost. Het raadsel blijft hangen, prikkelend en ongrijpbaar. Daarna kantelt de sfeer: Don’s Kora Song van Don Cherry groeit vanuit een ingetogen begin uit tot een onweerstaanbare groove. Fält zet met een duimpiano een pulserend ritme neer, waarop piano en bas zich vastbijten. Repetitie wordt hier geen herhaling, maar opbouw — een langzaam opstijgen naar een extatisch hoogtepunt.
Bobo Stenson
NAAR EEN ZINDEREND SLOT
In de slotfase weeft het trio een rijk, bijna tastbaar klanktapijt. Klassiek aandoende pianolijnen zweven boven stuwende basfiguren en inventieve percussie. Fält grijpt even het moment voor een speelse, verrassende drumsolo vol karakter en humor, waarna het trio weer samenkomt en de spanning zorgvuldig opvoert. Alles lijkt toe te werken naar dat ene punt — een slot dat voelt als een kroon op de avond. De toegift is ingetogen en stijlvol, precies passend bij wat eraan voorafging. Het applaus sterft langzaam weg, alsof niemand de magie van het Bobo Stenson Trio wil verbreken.
BOBO STENSON TRIO
Bobo Stenson – piano
Anders Jormin – contrabas
Jon Fält – drums, percussie
Paradox Tilburg (NL)
27 maart 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer







