Emma Rawicz maakt indruk met strak en energiek spel
Emma Rawicz
Elliot Galvin
Asaf Sirkis
Ondanks haar jonge leeftijd heeft de Britse saxofonist Emma Rawicz (2002) al een behoorlijke reputatie opgebouwd, waardoor het Bimhuis bij haar eerste Amsterdamse optreden uitpuilde. Haar groepsalbums Incantation (2022), Chroma (2023) en duoplaat Big Visit (2025), met pianist Gwilym Simcock, werden door de pers goed ontvangen. Rawicz trad op met een kwartet bestaande uit drummer Asaf Sirkis (die ook op Chroma meespeelt), bassist Kevin Glasgow en pianist Elliot Galvin, onder andere bekend van Dinosaur en zijn eigen trio.
Emma Rawicz Quartet in een uitpuilend Bimhuis
GEDURFD
Het werd meteen duidelijk dat Rawicz niet zo maar de stukken van haar laatste album zou spelen. Ze opende heel gedurfd met Rebecca dat ze ooit als afstudeeropdracht componeerde. Het stuk werd na een solo begin van Rawicz zorgvuldig naar een climax opgevoerd. Ze vervolgde met een geheel nieuwe compositie, The Oak Tree, opgedragen aan mentor Nikki Iles. Met stevige grooves, veel breaks, swingende piano en vurig spel van Rawicz stond het geluid als een huis. De ritmische interactie tussen piano, bas en drums vormde een speels slot.
Rawicz met complex en sterk fraserend spel
FRASEREND SPEL
Rawicz maakte een zelfverzekerde indruk, ook al bekende ze onder de indruk te zijn van de reputatie van het Bimhuis en maar weinig geslapen te hebben. Haar complexe, sterk fraserende spel is geënt op grote voorbeelden als Joe Henderson, Wayne Shorter en Michael Brecker. De elektrische bas voegde een fusion-element toe. Naast vette grooves speelde Kevin Glasgow op zijn zessnarige basgitaar indrukwekkende melodische partijen in het hoge register, zoals op Rangwali, afkomstig van Chroma.
Glasgow met indrukwekkende melodische partijen in het hoge register
Elliot Galvin ondersteunde Rawicz’ spel met energieke ritmes, hoewel die ook een beetje ondersneeuwden in het saxofoongeweld. Hij kreeg de ruimte in enkele lange solo’s, waarin hij zijn brille toonde. Geluidskunstenaar als hij is, voegde hij op ingetogen gedeeltes speciale effecten uit de klankkast toe of speelde fantasierijke versieringen. Asaf Sirkis zorgde voor een solide basis met soepel en intens spel en bleef voornamelijk op de achtergrond.
Elliot Galvin met energieke ritmes
GEDREVEN RITMES
Het tempo lag vaak hoog met gedreven ritmes. De nummers werden breed uitgesponnen waarbij Rawicz vindingrijk improviseerde en het volledige bereik van haar instrument benutte. Op de nieuwe compositie Duende, een eerbetoon aan Braziliaanse muziek, maakte ze op sopraansaxofoon evenveel indruk. Een ander nieuw stuk, A wide wide sea, naar een kinderboek van Michael Morpurgo – Rawicz is een groot lezer – opende lieflijk, maar daarna zetten bas en drums weer robuust in.
Rawicz zelfverzekerd met vindingrijke improvisaties
Het enige rustpunt van de avond was de ballad Middle Ground, die Rawicz schreef voor haar vader. Met veel finesse gespeeld en met een mooie toon waarin ze precies de juiste hoeveelheid emotie legde. ‘To tune the evening out’, aldus Rawicz, waarna ze nog als toegift het hoekige Falu bracht, waarop ze liet horen waar ze zo goed in is: in het spelen van vingervlugge, ritmische partijen. Een passend einde van een strak en energiek optreden.
EMMA RAWICZ QUARTET
Emma Rawicz – tenor- en sopraansaxofoon
Elliot Galvin – piano
Kevin Glasgow – basgitaar
Asaf Sirkis – drums, percussie
Bimhuis Amsterdam (NL)
29 mei 2025
Tekst: Mathijs van den Berg
Fotografie: Filip Mertens
