Mary Hehuat Less is more
Mary Hehuat
Less is more
1941 – 2021
Nat Adderley, Bert Joris, Lee Konitz, Philip Catherine, Jack van Poll, Dré Pallemaerts, Brad Mehldau, Rita Reys, Jef Hamilton, Rob Madna, Mike Manieri, John Abercrombie, Hein van de Geyn, Wynton Marsalis, Kenny Werner en last but not least ‘ Toots’ en velen meer. Ze stonden eens ‘op het podium’ in het café op het hoekje van de Leopold de Waelstraat met de Leopold de Waelplaats schuin tegenover het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten op het Zuid in Antwerpen. We hebben het over jazz-café Hopper; kortweg “Hopper” genoemd.
De in Djokjakarta geboren en in Breda woonachtige Mary Hehuat stortte zich in de jaren ’70 en ‘80 regelmatig in het uitgaansleven op het Zuid. “Het Zuid” was toen en is nu nog steeds een levendige en trendy wijk in Antwerpen. Er zijn het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, het Museum van Hedendaagse Kunst en het Fotomuseum, maar ook kunstgalerieën, exclusieve design- en interieurzaken, hippe horeca om te eten en te drinken en volgens de wervende tekst van Visit Antwerpen: hier hef je samen met schrijvers, acteurs en kunstenaars het glas op het leven.
ANTWERPEN
In 1991 startte Hehuat zijn café Hopper en hij liet het uitgroeien tot een locatie van naam en faam. Zijn grote liefde voor live-muziek en jazz in het bijzonder lagen daar zeker aan ten grondslag. Muziekliefhebbers en muzikanten vonden hun weg ernaartoe. In de zomer verdubbelt het aantal zitplaatsen omdat het dan ook op terras aangenaam vertoeven is. Regelmatig stond Hehuat op zijn eigen podium aan de contrabas. Maar het liefst bewaakte hij steeds meer op afstand het basisidee van Hopper. Zijn gezondheid dwong hem ook steeds meer afstand te nemen en in 2015 al droeg hij de leiding van het café over aan zijn zonen.
Hehuat was een man van weinig woorden. Zijn relaties en vriendschappen met mensen ontstonden op basis van wederzijds respect. Hij genoot ervan zo lang het kon in een kleine intieme kring. Het laatste jaar was dat vooral thuis in Breda met zijn vrouw Karin. Hij overleed 16 februari 2021 thuis.
Naast bassist en jazzcafé-eigenaar was Hehuat jaren actief als documentairemaker. Zijn film over kamp Lunetten en de bewoners die uit de Molukken naar Nederland moesten verhuizen is indrukwekkend. Zonder richting te kiezen schetste hij fijntjes de situatie ter plekke. Zijn passie voor kunst kwam ook tot uitdrukking in zijn minimalistische stillevens. Scheppen was belangrijker dan showen. Naaste vriend en spreker tijdens de afscheidsdienst, Harry Happel, benadrukte meermaals de bescheidenheid van Hehuat, maar ook zijn kunstzinnige invalshoek.
LAAT DE MUZIEK SPREKEN
Zijn afscheid in besloten kring op 24 februari 2021 vond plaats volgens zijn allerlaatste wens: Laat de muziek spreken. Zo klonk er die middag veel mooie muziek. Er was opgenomen muziek zoals het Balinese Sabilulungan met fluit en gamelan bij binnenkomst. Smile van Toots Thielemans en Kenny Werner, Every Time We Say Goodbye van Karrin Allyson en It’s Easy to Remember uitgevoerd door Yvonne Walter met Mary Hehuat zelf op de contrabas.
Natuurlijk was er ook live-muziek. Nog één keer kon Mary Hehuat zich wegcijferen en de bezoekers plezieren met drie duo-concerten. Pianist Harry Happel en vocaliste Marjolein Leene, vervolgens gitarist Frank Peeters en vocalist Eddie C. en tot slot nam oud boezemvriend Jack van Poll plaats achter de piano en sloot deze met contrabassist Stefan Lievestro het gedenkwaardige concert af. Zo was een klein groepje mensen ondanks de lock-down getuige van een mooi intiem concertje.
Mary bedankt!
Mary Hehuat
Less is more
Geboren op 18 december 1941 in Djokjakarta en overleden op 16 februari 2021 in Breda.
Eddy Westveer
