Auteur van het boek Jazz in Rotterdam, Hans Zirkzee interviewde en schreef over talloze jazzmuzikanten die een band met Rotterdam hebben of hadden. Musici die veel reizen en mensen ontmoeten hebben vaak mooie en interessante verhalen te vertellen. 
Deze biografie werd deels gepubliceerd in Jazz in Rotterdam en werd aangevuld met later beschikbaar gekomen informatie.

Nicolaas ‘Nico’ de Rooij (Rotterdam, 27 februari 1906 – Den Haag, 17 februari 1959).

Nico de Rooij was een van de meest prominente Nederlandse allround jazzpianisten en een volbloed entertainer. Hij speelde in bijna álle orkesten van naam. Al op achtjarige leeftijd volgde hij lessen bij de bekende Rotterdamse pianist Marc Velt. Voor zijn eerste officiële engagement in het Haagse Palace in december 1920 begeleidde hij zijn ouders, die als het zangduo De Rooy op kermissen werkten.

Duo De Rooij (Karel en Greet), Rotterdam 24 maart 1926

MINI & MAXI
Nico’s broer, Casper (1907), speelde viool en zijn zoons werden ook artiest. Zijn oudste zoon, Nico junior (1943), is concertpianist. Zijn jongste zoon Karel (1946) werd als Mini van het komisch duo Mini & Maxi wereldberoemd. Ook Nico’s vrouw Mimi (1920) stamt uit een artiestenfamilie. Haar vader was de Rotterdamse dirigent en medeoprichter van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, Karel Das van Grol. Mimi speelde viool en saxofoon. In 1921 toerde Nico met het ensemble van Faveur’s Variété.

Casper en Karel de Rooij jr.

PLAATOPNAMEN
In 1922 trad hij op als Nico Le Roy ‘Neêrlandsch kleinste piano humorist’ in het WB Theater en het café-restaurant Bécude aan de Noordsingel. Van 1924 tot 1926 maakte Nico deel uit van het orkest van Eddy Roos, dat in het Concertgebouw Pschorr aan de Korte Hoogstraat speelde. Zijn eerste plaatopname stamt uit 1926 op het Vox-label met het Belgische orkest The Original Berkeley’s Five, dat in september 1925 dé attractie was van het pas geopende La Gaîté in het Grand Theatre. Nico was de derde Nederlandse jazzmusicus, die (na Louis de Vries en Joop de Leur) plaatopnamen maakte.

Berkeleys band 1926

REVUE
Van 1 januari tot eind juni 1927 toerde hij met Jack en Louis de Vries met de Louis Bouwmeester-revue Nou Nog Mooier.

Bouwmeester revue met gebroeders De Vries 1927

FILM
In 1928 stond hij op het podium van de Nenijto met het orkest van de gebroeders De Vries, The Midnight Rounders. In 1929 speelde hij bij The Negro Thompson Band en The Kentucky Kardinals en werkte hij in Berlijn met de bands van Louis de Vries, René Weiss en Marek Weber. Begin 1930 maakte hij in Parijs film- en plaatopnames met Louis Davids. Rond maart 1933 was hij de pianist van de band van de bekende zwarte Amerikaanse trompettist Robert ‘Bobby’ Martin. In juni 1933 verving hij de Franse pianist Leo Detemple bij Jack de Vries’ Internationals.

The Internationals 1935 met v.l.n.r. Nico de Rooij, Gerrit van der Kruk, Josse Breyre, Sem Nijveen, Jack de Vries, Jos Verhoeven, Louis Billen, Nap van der Ploeg en Wally Sluyzer.

RAMBLERS
In maart 1935 werd hij de pianist van het AVRO dansorkest de Decibels. Op 26 augustus 1935 remplaceerde hij Theo Uden Masman tijdens de befaamde plaatopnames van de Ramblers met Coleman Hawkins en Connie Boswell. Nico was een betere pianist dan Theo Uden Masman. In 1936 ging hij op tournee met Eddy Meenk’s Radio Stars (voorheen de Decibels), de band van Harry Pohl en de zangeres en comédienne Sophie Tucker, een van de populairste entertainers uit de Verenigde Staten. Eind april 1936 verving hij opnieuw Theo Uden Masman bij de plaatopnames voor het Decca-label in de Dancing Pschorr met zangeres Topy Glerum.

AVRO decibels 1935

PALACE
Van 1 juni tot en met augustus 1937 was Nico werkzaam in het Amsterdamse ‘Negro Palace’ met tenorsaxofonist Piet van Dijk, de Rotterdamse bassist Alfred Weisbard en drummer Arthur Pay. Met hem vierde hij op 20 augustus 1937 ook zijn 15 jarig artiestenjubileum in de tot ‘Nico Palace’ omgedoopte club. Eind 1937 tot begin 1938 had hij weer een engagement bij The Internationals met onder andere de trompettisten Clara de Vries en haar echtgenoot Willy Schobbe. In de zomer van 1938 startte hij bij de band van Harry Calling (Aaron van der Kloot).

Orkest Piet van Dijk na de bevrijding in België

MALANDO
Tussen zijn lange engagementen door trad hij regelmatig op als allround solopianist. Van 1940 tot en met maart 1941 werkte hij bij de bands van trompettist Levie ‘Louis’ Bannett, de Surinaamse saxofonist Lex van Spall en het orkest Piet van Dijk met onder andere Arie Valkhoff op bas en Jaap Valkhoff, tweede tenorsax. In april 1943 verbond hij zich aan het orkest van Arie Maasland (Malando). In 1944 was Nico solopianist in de Rotterdamse bar Destin en het Amsterdamse café Parasiana.

Nico de Rooij

SOLO
Tijdens de Hongerwinter bestond zijn gage uit een dagelijkse warme maaltijd. Kort na de bevrijding toerde hij door België met het orkest van Piet van Dijk en hij verzorgde radio-uitzendingen van Radio Herrijzend Nederland. In 1946 had hij een langdurig engagement als solopianist in het Haagse Villa d’Este. In datzelfde jaar vierde hij op 29 oktober in de Haagse dierentuin zijn (uitgestelde) 25-jarig jubileum als musicus. Aan het eind van zijn leven werkte Nico de Rooij voornamelijk als solopianist. Zijn laatste engagement was begin 1959 in het Rotterdamse Chez Bâton in de Hartmanstraat.

Nico de Rooij

BRONNEN
Bulletin Nationaal Jazz Archief nr. 23 t/m nr. 28
Doctor Jazz Magazine 78
Gezinskaarten SAR
Jazz in Rotterdam, de geschiedenis van een grote stadscultuur (2015)
Jazzwereld februari 1932
Muziek 8 december 1945
Alle foto’s collectie Karel de Rooij

Hans Zirkzee

Hans Zirkzee
‘mister’ jazz in Rotterdam,
muziekdocent,
saxofonist,
concertorganisator,
schrijver, jazz-historicus,
auteur van Jazz in Rotterdam
(de geschiedenis van een grotestadscultuur),
winnaar Dutilh-Prijs 2016

OVER R†JAM
Stichting Rotterdam Jazz Artists Memorial