Volle zaal voor Baas Van Gelder & Downes

KIT DOWNES
Eerst steekt de Engelse pianist Kit Downes van wal. Hij laat een vrije improvisatie horen, maar hij houdt zich bij de toetsen en de pedalen van het instrument, dat wel. Hij neemt geen vrijheid in kloppen, stampen of snarengeweld dat door de handen kan worden geproduceerd. Het is dus ingetogen, zou u denken. Maar dat is niet het geval. Het is rijk aan uitersten. Op een goed moment krijg ik het gevoel dat hij een nachtmerrie heeft en door een reusachtig monster wordt achtervolgd. Daarna lieflijke klanken van feeën, bijna harpachtig. Heel fraai. Voor sommigen te lang, voor velen te kort.

BAAS EN VAN GELDER
Vervolgens verlaat de pianist zijn plek en komen gitarist Reinier Baas en saxofonist Ben van Gelder op. Ze spelen verschillende eigen nummers. Samen traden ze al meer dan 200 keer op en dat is te merken. Ze zijn absoluut op elkaar ingespeeld. Dan neemt de saxofoon de gitaar over en dan omgekeerd, het is wonderlijk te merken hoe goed die instrumenten samen kunnen klinken. Zelden een saxofoon zo zacht gehoord, maar luid kan en doet hij ook. Dat geldt precies zo voor de gitaar. Hele subtiele hoge klanken en dan weer luid beiden met hetzelfde enthousiasme. Kortom, voor het oog is het ook afwisselend. Vreemde tempowisselingen en soms ongepaste klanken, maar naar mate de muziek vordert worden die klanken passend. Erg prettig.

TRIO
Even leek het erop dat het concert voorbij is, maar gelukkig toch nog gedrieën. Ze laten een stuk van van Gelder horen, gloednieuw, nog zonder titel. Lekker tempo, hoge tonen die eindigen in een staande ovatie.

Brouwerij Martinus Groningen (NL) 23 januari 2019
Tekst: Marlies Hulzebos
Fotografie: Willem Schwertmann