Boost! het pittigste hammond-trio van Nederland

BOOST! blaast de zondag wakker – een explosieve middag vol Hammond, gitaarvuur en groove

De lockdown kon ze niet breken. Terwijl podia stilvielen en zalen in stilte ademden, besloten drie topmuzikanten het anders te doen. Hammondvirtuoos Rob Mostert, meestergitarist Jerôme Hol en drumlegende Erik Kooger bundelden hun krachten. Uit dat vonkende samenzijn werd BOOST! geboren – een powertrio dat zijn naam alle eer aandoet.

En wie denkt: “drie man, dat is bescheiden”, heeft het goed mis. Wat er uit de speakers knalt, is groots. Vanaf het eerste nummer, Bulletproof Maggie – een dampende compositie van Mostert – is het raak. Denk aan Jon Lord (Deep Purple) of Keith Emerson: Hammond-akkoorden die brullen en de zaal in één ruk van de stoelen tillen. Het is stevige kost voor een zondagmiddag, maar o, wat smaakt het goed.
Jerôme Hol rockt alsof zijn gitaar in brand staat. Zijn expressie, zijn timing, zijn composities – alles ademt energie. In zijn bluesy Mess I Made grijpt hij ook de microfoon: rauw, eerlijk en vol gevoel. Daarna verschuift de sfeer als in een film: in The Godmother lijkt de zaal even een stoffige saloon, met klanken die echoën als hoefslagen in de verte. Gelukkig blijft het bij muzikale kogels.
Dan is het de beurt aan drummer Erik Kooger, die met zijn eigen compositie Lucky Like Lola Leavin’ in een stevige driekwartsmaat het tempo opvoert – swingend, puntig, trefzeker. De blues kruipt terug in de zaal.
Even later komt met Hol’s ballad Soft Porn (de titel zorgt hier en daar voor een glimlach) de rust weer terug. Zijn gitaarklanken cirkelen soepel om de warme Hammondtonen, terwijl Kooger met subtiel slagwerk alles bijeenhoudt. De sfeer glijdt richting Santana – zwoel, vloeiend, ontspannen.

EXPLOSIEF
Maar dan… de stilte voor de storm. Outlaw, het slotstuk, groeit aan tot een muzikale explosie. Mostert laat zijn toetsen huilen, Hol vuurt nog één solo af, Kooger stuwt hen voort. Het publiek juicht: wat een afsluiter.

BOOST! bewijst dat pure energie niet in aantallen zit, maar in samenspel. Een trio dat niet alleen speelt, maar ontbrandt – en iedereen meesleept in de vonkenregen.