Onder de lagen van Almuñécar: een muzikale reis door 3000 jaar geschiedenis

EEN STAD VAN VELE NAMEN
Met Sexi Firmum Iulium presenteerde Maripepa Contreras op 7 juni in Amare Den Haag een nieuwe productie van Marmoucha Orchestra. Vanuit haar Zuid-Spaanse geboorteplaats Almuñécar (Málaga, Andalusië) onderzocht zij de culturele en historische gelaagdheid van een streek die in de loop der eeuwen vele gezichten kende. In een eigentijdse muzikale taal vloeien mediterrane invloeden, flamenco, jazz, improvisatie en klassieke orkestkleuren moeiteloos samen. De filmische visuals van de Libanese kunstenaar Toni Geitani voegden daar een extra laag aan toe en verweefden verleden, heden en toekomst met tekst en beeld. De titel verwijst naar de Fenicische handelsstad die onder Romeins bewind de naam Sexi Firmum Iulium droeg en tegenwoordig bekendstaat als Almuñécar.

De snarensectie van Marmoucha (zonder bassist)

EEN REIS DOOR TIJD EN HERINNERING
In de intieme Amare Studio, hoog op de derde verdieping van het Haagse cultuurcomplex, begint de voorstelling bijna ongemerkt. Het ensemble betreedt via de achterzijde van het podium de speelvloer terwijl een lang aangehouden drone langzaam aanzwelt. De zaal wordt meegezogen naar de warme zuidkust van Spanje. Een kosmische soundscape opent een poort naar een andere tijd. In een opgenomen Spaanse vertelling spreekt Maripepa Contreras over haar grootmoeder, die haar hele leven doorbracht in een huis op de berg en slechts zelden verder reisde dan enkele kilometers voor familiebezoek. Op het scherm verschijnen sfeerbeelden en Engelse vertalingen. Een dromerige hobosolo voert de luisteraar vervolgens langs de diepste lagen van de geschiedenis.

Marmoucha Orchestra met oud en blazers

FENICIËRS, ROMEINEN EN NIEUWE WELVAART
Met donkere celloklanken laat Bence Huszar de verborgen geschiedenis van de Fenicische handelspost uit de aarde oprijzen. De rijke kleuren van strijkers, trombone, oud en blazers geven vorm aan een wereld van meer dan drieduizend jaar geleden. In The Tale Of Ziryab verschuift het perspectief naar de Romeinse tijd en het ontstaan van Sexi Firmum Iulium. Steen wordt aangevoerd, wegen worden aangelegd en handel en welvaart nemen toe. De muziek weerspiegelt die dynamiek in een fascinerende mengvorm van kamermuziek, wereldmuziek, jazz en klassiek. Op de voorste rij mengen viool, altviool, cello, oud, trombone, trompet, hobo en duduk zich met de ritmesectie daarachter tot een klankwereld die zich niet in één stijl laat vangen.

Ruven Ruppik op drums en percussie

WISSELENDE RIJKEN, BLIJVENDE SPOREN
De geschiedenis van de stad verloopt grillig. Wanneer het Romeinse rijk in verval raakt en de Visigoten hun intrek nemen, kleuren melancholische blazerslijnen de muziek. Contreras speelt daarbij een prominente rol op duduk. Later breekt de islamitische periode aan en krijgt de stad opnieuw een andere naam: Al-Munakkab. Oosterse klanken, een indrukwekkende oudsolo en een krachtig duet tussen trompettist Antonio Moreno en trombonist Pablo Martínez geven deze episode reliëf. Ook Oene van Geel maakt indruk met een expressieve feature op altviool, gecombineerd met zang. De compositie Al-Munakkab mondt uit in een krachtige finale. In Taqsim schetsen oud, cello en hobo een tijd waarin de adhan plaatsmaakt voor klokkengebeier en Arabische gebedsteksten voor het Latijn, terwijl het dagelijks leven voor veel inwoners nauwelijks verandert.

Met visuals van Toni Geitani

LIEFDE, HERINNERING EN VERBINDING
Met Tant’amare – letterlijk ‘veel liefhebben’ – brengt een arrangement van Rembrandt Frerichs een moment van verstilling. Pianist Pedro Mendes krijgt ruimte om te schitteren, terwijl Contreras op de Engelse hoorn (althobo) een warme, bijna nostalgische kleur toevoegt. Gedurende de voorstelling is het onmogelijk de muziek los te zien van de geschiedenis die zij verbeeldt. Iedere melodie, ieder motief lijkt verbonden met een nieuwe laag in het landschap, een nieuwe naam op dezelfde grond. Zo ontstaat geen historische les, maar een muzikale verbeelding van een plek die zich door de eeuwen heen steeds opnieuw heeft uitgevonden.

Marmoucha Orchestra met passende orkestratie

VURIGE FINALE BOVEN DE STAD
In het slotstuk El Vito wordt vanuit de hoogte teruggekeken op Almuñécar. Op de visuals van Toni Geitani zweven parasailers boven stad en kustlijn, terwijl de muziek de huidige couleur locale van de streek omarmt: flamenco. Ritmische cajónpatronen, vurige zang en palmas van Pablo Martínez –die tussendoor ook nog trombone speelt– de gepassioneerde baslijnen van bassist en orkestleider Arin Keshishi en de stuwende percussie van Ruven Ruppik bouwen de spanning gestaag op. De stad verschijnt als een stapeling van beschavingen: Fenicisch, Romeins, Visigotisch, islamitisch, christelijk en modern, telkens nieuwe namen op hetzelfde landschap. Een opzwepende finale brengt de suite tot een overtuigend hoogtepunt en oogst een enthousiast applaus. Dat het publiek nog niet naar huis wilde, bleek uit de smaakvolle toegift Mora y Coco, waarin violist Pablo Rodríguez nog eenmaal de spotlight pakte. Een smaakvolle afsluiting van een première die nieuwsgierig maakt naar de volgende uitvoeringen.

AGENDA
19 november 2026 – Bimhuis Amsterdam
6 december 2026 – Podium Azijnfabriek Den Bosch

MARMOUCHA ORCHESTRA
Maripepa Contreras – hobo, althobo, duduk, compositie, arrangement
Arin Keshishi – bas
Mohamed Ahaddaf – oud
Ruven Ruppik – drums, percussie
Pedro Mendes – piano
Pablo Rodríguez –  viool, arrangement
Oene van Geel – altviool, zang, arrangement
Bence Huszar – cello
Antonio Moreno – trompet
Pablo Martínez – trombone
Toni Geitani – visuals
Rembrandt Frerichs – arrangement
Ernesto Aurignac – arrangement

Amare
Studio Amare
Den Haag (NL)
7 juni 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer

MARMOUCHA.NL

AMARE.NL