Reisverhalen in klank van Loek van den Berg
Loek van den Berg
Aseo Friesacher
Martin Hafizi
Een zee van verhalen
Het met een Edison bekroonde debuut Wayfarer kreeg met het epische Seafarer een al even lyrische opvolger, maar bij Loek van den Berg is de reis nog lang niet ten einde. In Porgy en Bess ontvouwt het kwintet een wereld waarin jazz, verbeelding en subtiele wereldinvloeden in elkaar grijpen als stromingen op open zee. De componist en rietblazer schetst met vaste hand muzikale reisverhalen die niet zozeer worden verteld als wel ervaren: gelaagd, weloverwogen en rijk aan detail.
Nathan Surquin
SEAFARER ZET DE TOON
De avond opent met Seafarer Pt. 1. Pianist Aseo Friesacher tekent een verstilde inleiding, waarna Van den Berg op sopraansaxofoon het motief laat uitwaaieren. Trombonist Nathan Surquin kleurt het geheel in volle, warme tinten. De baslijnen van Cas Jiskoot en het trefzekere, dienende slagwerk van Martin Hafizi vormen een bedding waarin het kwintetgeluid zich breed kan ontvouwen. Het is een klankpalet zonder opsmuk, maar met een vanzelfsprekende rijkdom.
Loek van den Berg Quintet
BEHEERSING EN BEZIELING
Zonder krachtpatserij, maar met hoorbare zeggingskracht toont Van den Berg zich niet alleen een bedachtzaam componist, ook een saxofonist met technische souplesse. Zijn lange, gevoelige solo’s – soms gedragen door circular breathing – hebben iets meditatiefs en tegelijk iets onontkoombaars. Het publiek luistert vanaf het puntje van de stoel. Hier wordt geen noot verspild; elke frase lijkt een volgende bladzijde om te slaan.
Loek van den Berg Quintet
NIEUWE HORIZONTEN
Met een stevige trombonesolo van Surquin krijgt de bandleider even ademruimte, terwijl de spanningsboog strak gespannen blijft. Het weemoedige When We Weep volgt, met een warme wissel naar altsaxofoon. Tussen de stukken door licht Van den Berg een tipje van de sluier op: er wordt gewerkt aan een derde album, gepland voor begin 2027. In tweedelige suites als Luxfer Part 1 & 2 – een compositieopdracht met een knipoog naar het Nijmeegse podium Lux – klinkt open, bijna filmisch pianospel als regendruppels op water. Subtiele erupties in het slagwerk en een harmonieus basfundament maken het stuk tot een zorgvuldig geconstrueerde reis in miniatuur.
Cas Jiskoot
Nathan Surquin
VUUR IN DE TWEEDE SET
De tweede set opent met Bodrum Bolero, genoemd naar een toevallige concertlocatie, en zet meteen een andere kleur neer. Inspiratie van de Armeense pianist Tigran Hamasyan die folk en metal tot jazz mengt, leidde tot Samnayah – een titel die diens naam in letters weerspiegelt. Turbulent pianospel, hoekige ritmes en het sonore geluid van Jiskoot op fretloze basgitaar geven het stuk een vurige onderstroom. Het schuurt, het bruist, maar blijft onmiskenbaar deel van Van den Bergs muzikale universum. Met Drizzle Lines – eveneens nieuw – keert de lyriek terug, waarna Attic Views met dynamische vergezichten naar de finale voert.
Loek van den Berg met Languages of the Unheard
TAAL ZONDER WOORDEN
Die finale heet Languages Of The Unheard en draagt een duidelijke lading. Van den Berg onderstreept zijn maatschappelijk engagement in een muzikale protestmars die verdriet, onvrede en hoop samenbrengt. Op de Armeense duduk – het melancholische dubbelrietinstrument – klinkt een verstilde melodie die langzaam aan emotionele kracht wint. Wat begint als een eenzame stem, groeit uit tot een collectief moment: samenzang vult de zaal en wordt een gedragen koor. Het slot is warm en intens, een ontroerende herinnering dat muziek soms meer zegt dan woorden ooit kunnen.
LOEK VAN DEN BERG QUINTET
Loek van den Berg – sopraan- en altsaxofoon, duduk
Nathan Surquin – trombone
Aseo Friesacher – piano
Cas Jiskoot – contrabas, basgitaar
Martin Hafizi – drums
Porgy en Bess, Terneuzen (NL)
21 februari 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer
