Verstilling en veerkracht tussen snaren en trompet
Sara Brink-Nielsen en Teus Nobel
ALICE COLTRANE: DE HARP ALS SPIRITUELE STEM
Alice Coltrane, de echtgenote van John Coltrane, geldt als de invloedrijkste en bekendste jazzharpiste. Daarnaast was ze klassiek geschoold jazzpianiste, componiste, organiste en zangeres. Vlak voor zijn dood in 1967 bestelde John een concertharp voor zijn vrouw, om haar aan te moedigen het instrument te gaan bespelen. De harp werd pas na zijn overlijden bij haar thuisbezorgd. Alice introduceerde haar harpspel voor het eerst op haar debuutalbum als bandleider, A Monastic Trio, dat in 1968 verscheen. Spiritueel, vloeiend en hypnotiserend klonk haar spel, alsof de snaren een onophoudelijke waterval van klanken vormden. Ze transformeerde de harp, destijds een zeldzame verschijning in de jazz, tot het ultieme instrument voor haar kenmerkende spiritual jazz. De Indiase tanpura voegde daar golvende, meditatieve klankvelden aan toe.
Podium Schouwen aan Zee in de kerk van Burgh
DE HARP VINDT HAAR WEG IN DE JAZZ
Hoewel de harp het qua populariteit waarschijnlijk nooit zal winnen van saxofoon of trompet, is er in de jazz altijd plaats voor dit bijzondere instrument. De Zwitserse harpist Andreas Vollenweider bereikte in 1981 met zijn album Behind The Gardens – Behind The Wall – Under The Tree zelfs de internationale hitlijsten. Zijn karakteristieke new-age-klanken vonden miljoenen luisteraars. Ook wij zagen en hoorden inmiddels enkele fameuze harpisten aan het werk, onder wie Edmar Castañeda en Brandee Younger (@harpista), die vorige week nog te gast was bij Stevie Wonder. Onlangs maakten we bovendien kennis met de Zwitserse Julie Campiche. En ook Nederland heeft inspirerende harpisten in huis, zoals Lavinia Meijer en Remy van Kesteren. Vanavond staat Sara Brink-Nielsen centraal. We zagen haar eerder, op 25 maart 2026, tijdens de uitreiking van de Boy Edgar Prijs aan gitarist Reinier Baas, waar ze meespeelde als lid van het Nationaal Jeugd Jazz Orkest. Op 13 september 2026 was ze bovendien het laatste uur te gast bij VPRO’s Vrije Geluiden. In gesprek met Anne-Maartje Lemereis vertelde ze over haar album Glacier Songs, haar komende projecten, inspiratiebronnen en contacten met onder anderen Fuse en Kinan Azmeh. Een kennismaking die nieuwsgierig maakte naar deze avond.
Sara Brink-Nielsen en Teus Nobel
TROMPET EN HARP IN EEN WARM BAD
Samen met Teus Nobel heeft Sara Brink-Nielsen voor deze gelegenheid een gevarieerd repertoire samengesteld. Ze openen met Café 1930 van Astor Piazzolla, waarbij Nobel de bugel ter hand neemt. De klanken vinden verfijnd en gedragen door een natuurlijke galm hun weg door de kerk. Beyond Perspective, een compositie van Brink-Nielsen uit haar afstudeerproject van 2023, voert de luisteraar mee in een dromerige wereld. Daarna volgt Weird Kind Of Victory, een gloednieuwe compositie die Nobel aankondigt als wereldpremière. De combinatie van harp en trompet klinkt in de kerk als een warm bad. Het repertoire beweegt zich soepel tussen semi-klassieke invloeden en jazzklassiekers. Tot die laatste categorie behoort Miles Davis’ mysterieuze Nardis uit 1958, geschreven voor saxofonist Julian ‘Cannonball’ Adderley, maar minstens zo overtuigend in de combinatie van trompet en harp.
STRUIKELENDE MAATSOORT
Ook Wedding van de Syrische klarinettist Kinan Azmeh krijgt een bijzondere behandeling. Het stuk heeft een enigszins struikelende maatsoort, door Azmeh omschreven als een vierkwartsmaat minus één 1/32. Lastig te tellen, maar als luisteraar kun je je zonder problemen laten meevoeren door de prachtige muziek. De kerk in Burgh blijkt ondertussen een ideale omgeving: alle klanken krijgen er een aangename ruimtelijkheid. De tweede set opent met het uitgesproken Open & Close van Brink-Nielsen. Een avontuurlijke trompetfeature mondt uit in een passage waarin zij nadrukkelijk het ritme en de melodie naar zich toe trekt, waarna Nobel zich weer bij haar voegt. Modeste, een compositie die Nobel oorspronkelijk schreef voor een duo met piano, krijgt nu een harp als partner. ‘Maar met harp klinkt het mooier’, grapt Brink-Nielsen. Het resultaat is een kleine, subtiele ballad, waarin de gedempte trompet prachtig contrasteert met de harp. Vervolgens krijgt ook een jazzstandard een eigenzinnig Teus-en-Sara-jasje: There Will Never Be Another You.
Mooie combinatie van harp en combinatie trompet en bugel
MUZIEK ALS TROOST EN VEERKRACHT
Met The Wait komt er een andere lading in het concert. Deze compositie van Brink-Nielsen is ook te horen in de documentaire waarin het gezin van Nobel centraal staat. Het verhaal gaat niet alleen over de confrontatie met een ernstige ziekte, maar evenzeer over veerkracht en de kracht van muzikale creativiteit. Het stuk is doortrokken van spanning en emotie. Een compositie die juist door die persoonlijke achtergrond niets aan zeggingskracht heeft verloren en volkomen terecht opnieuw op de setlist staat. Het concert wordt afgesloten met Look For The Silver Lining. Een ode aan Chet Baker, maar tegelijkertijd een boodschap die verder reikt: zelfs in de diepste duisternis en ellende blijft er ruimte voor hoop en schoonheid. Een passende afsluiting van een avond waarin verstilling, virtuositeit en persoonlijke verhalen elkaar voortdurend hebben gevonden. Toch is het nog niet helemaal voorbij.
BLUES HOORT ERBIJ
Als toegift volgt een blues met een bijzondere aanleiding: Blues for Paul, geschreven voor een Amsterdamse cultuurliefhebber. Een laatste muzikale groet, die deze sfeervolle ontmoeting tussen trompet en harp op gepaste wijze afrondt.
SARA BRINK-NIELSEN & TEUS NOBEL
Teus Nobel – trompet, flügelhorn
Sara Brink-Nielsen – harp
Podium Aan Schouwen
Kerk, Burgh (NL)
7 november 2026
Tekst en fotografie: Eddy Westveer
