Inner Space
MAAIKE DEN DUNNEN | Inner Space
Op het jaarlijkse Jazzaheadfestival in Bremen treft de recensent van Jazzradar Maaike den Dunnen. Ze is druk in de weer met haar nieuwste album en overhandigt de recensent een exemplaar van Inner Space (2018), het tweede album van de zangeres.
Elf nummers, waaronder acht originele composities.
In 2013 oogstte Den Dunnen veel lof met haar debuutalbum Arrival. Het tweede album heeft even op zich laten wachten.
Den Dunnen: “De reden van de 5 jaar tussen beide cd’s is vooral financieel. Het is een grote investering en ik heb daarom geld bijeengespaard door op cruiseschepen te werken als singing cocktail – pianist. Met mijn eerste album heb ik de hele periode nog veel gespeeld dus het liep mooi in elkaar over.”
“De stukken voor mijn album Inner Space zijn geleidelijk ontstaan in de periode waarin ik met het Arrival programma toerde. Ik had een duo-project met de pianiste Dena DeRose en we probeerden tijdens onze concerten mijn nieuwe stukken uit. Ik voelde me goed bij de sound zonder drums, ik vond het mooi hoe de tekst naar voren kwam. En ik hoorde een half elektrische bezetting in mijn hoofd, beetje poëtisch en dromerig. Een album waar ik veel naar geluisterd heb was ‘Distances‘ van Norma Winstone. Die sfeer wilde ik neerzetten, maar dan met meer groove en half elektrisch. Toen heb ik de mensen bijeen gevraagd, studio geboekt en besloten het gewoon te gaan opnemen. Ik wilde een open en natuurlijke sound, vandaar dat ik een beroep heb gedaan op een engineer die ook voor ECM werkt.”
Net zoals op Arrival staan tenor- en sopraansaxofonist Thomas Kugi en bassist Milan Nikolic Den Dunnen terzijde. Den Dunnen: “ Ik heb deze musici leren kennen tijdens mijn verblijf in Oostenrijk (tussen 2010 en 2012) en ben nog steeds vaak met hen op tour. Thomas Kugi speelde mee in de profs-begeleidingsband tijdens een talentenjacht in Wenen waar ik aan meedeed. Milan heb ik ontmoet tijdens een jamsessie. Dena (piano) was mijn docente en nu mijn collega.”
Inner Space van start met Nature’s call. Zodra het diepe, herkenbare stemgeluid uit de luidsprekers klinkt kan men achterover gaan leunen. Den Dunnen laat zich door niemand tegenhouden.
Op het opgewekte openingsnummer volgt het stemmige The Deep, waarin de bekoorlijke stem van Den Dunnen, de tenor van Kugi en de toetsen van Derose worden ingezet om een droomvlucht te verklanken. Het is vooral de kracht van de herhaling en een niet te miskennen, hartstochtelijke boodschap: You and me in the deep you will keep on meeting me. Always.
Erg gedurfd en tevens uitermate geslaagd, is de Elvis-cover Can’t help falling in love, dat evenals de cover van James Morrison You give Me Something de veelzijdigheid van Den Dunnen en haar kwartet bewijst. Een gesmeerde uitvoering, intelligente arrangementen en een fijne begeleiding van Dena Derose.
Ook de eigen composities klinken als standards. Neem het nummer Ground Control waarin tekst en muziek elkaar naar de kroon steken. Een gortdroge introductie op de basgitaar, een vertelling over een affaire (I got found in a welcome pair of eyes and they don’t belong to you) en het kernachtige refrein; een ode aan de verleiding, het verzoek aan het onvermijdelijke om maar even weg te blijven…(Ground control, leave me hanging in the sky where all forgotten dreams are passing by).
Het album eindigt met Over and done with: don’t you try to reboot. Too much trouble to shoot. Why don’t we discharge ourselves for good. Een treffende, puntige, tekst bij een toepasselijke finale van een geslaagd album. Het is te hopen dat de opvolger niet opnieuw vijf jaar op zich laat wachten.
Robin Arends
Inner Space
Maaike den Dunnen – zang
Thomas Kugi- tenor en sopraansaxofoon
Dena Derose- Piano/ Rhodes/ Synthesizer
Milan Nikolic- basgitaar
