Jan Geijtenbeek – Jan Geijtenbeek
Jan Geijtenbeek – Jan Geijtenbeek (e.p.)
Het is vreemd hoe het werkt met muziek. Wat blijft hangen, wat is origineel? Als je dagelijks nieuwe muziek ontvangt wordt je noodgedwongen selectief in wat je recenseert. Maar waar selecteer je op? Is het de muziek? Of iets anders, zoals bijvoorbeeld een naam? Bij het hier gerecenseerde album gaf de muziek de doorslag.
Jan Geijtenbeek, pianist, componist, docent en eigenaar van goatmusic.com, heeft op een dag geconstateerd dat zijn (vijf) albums tot dan toe onvoldoende uitdrukten waar hij muzikaal gezien mee bezig was.
Geijtenbeek heeft vervolgens contrabassist Thomas Pol en slagwerker Niek de Bruijn uitgenodigd om mee te werken aan zijn naamloze EP (naar eigen zeggen een debuutalbum).
Hij had nog nooit met zijn begeleiders samengespeeld en de muziek die hier te horen is, is zonder repetitie op de plaat gezet.
Het trio opent het 22 minuten durende schijfje met Happy Song in E-major. Een feestnummer waarin Pol en Geijtenbeek elkaar voortdurend uitdagen en aanvullen.
In de aan zijn levenspartner opgedragen ballad Annie’s Waltz is de toon wat gematigder. Pol bast er magistraal op los, terwijl Geijtenbeek hem vol bewondering voorziet van de juiste akkoorden. En het wederzijdse enthousiasme is ook op de drie andere nummers duidelijk hoorbaar.
Het is de vraag of de naamgever van deze EP zichzelf geen tekort doet door zijn overige albums de vergetelheid in te praten. Met nummers als Mr.Niceguy (Piece of Mind), And Still en Farewell Boston (Boston Waltz), zet de maestro veel meer neer dan wat we zouden kunnen beschouwen als een prelude voor deze EP.
Maar eerlijk is eerlijk. Wie in korte tijd het werk van Jan Geijtenbeek wil leren kennen doet er goed aan te beginnen met dit mini- album. Een album dat blijft hangen.
JAN GEIJTENBEEK
Jan Geijtenbeek – piano
Thomas Pol – contrabas
Niek de Bruijn – slagwerk
Opgenomen: Wedgeview Studios
Opname: Iwen Legro
Mix: Udo Pannekeet
Verschenen: in eigen beheer, 2019
Robin Arends
