Pericopes + 1 – UP

Pericopes+1 – UP

Het in 2007 opgerichte Italiaanse saxofoon-piano duo Pericopes is sinds 2015 bijna onlosmakelijk verbonden met de New-Yorkse slagwerker Nick Wight. Evengoed wordt zijn aanwezigheid nog steeds in de bandnaam aangeduid met “+1.”

Op het moment van de corona-uitbraak in Italië bracht het drietal een nieuw album uit.

Een interview zat er niet in. De saxofonist confronteerde de journalist met beangstigende verhalen vanuit Italiaanse ziekenhuizen, de pianist was gekluisterd aan zijn appartement in zijn woonplaats Parijs en moest het bezoek aan zijn lessen in Oslo en zijn familie en zijn vrienden in Italië uitstellen. De drummer bevond zich in de stad die even later de mondiale brandhaard van de pandemie werd genoemd.

En kort voordat premier Rutte de intelligente lockdown aankondigde lag er bij ondergetekende een pakketje uit Parma in de brievenbus. Het album UP, uitgebracht op het Noorse label Losen Records.

REIS VOORWAARTS
Ruim een half jaar nadat ik het album heb ontvangen leg ik de cd voor de tweede keer in de cd-speler. Het regent pijpenstelen. Een gepast moment.
Gelijk met het openingsnummer Wonderland neemt het trio me mee op reis naar een andere wereld bestaande uit kabbelende pianopartijen, ragfijne tenorsaxofoonlijnen, en dromerige elektronica. Een reis voorwaarts.

In de persverklaring wordt gemeld: “UP verwijst naar verschillende betekenissen: hoop in een samenleving waarin mensen altijd naar hun telefoon kijken. Een herinnering om ons hoofd op te heffen, onze horizon te verbreden en positieve verandering te creëren. Een toekomstperspectief waaraan de maatschappij en de artiesten zich kunnen optrekken.”

KIJK OMHOOG
De door Pericopes + 1 uitgesproken oproep om naar boven te kijken is ook aanwezig in de ode aan Yuri Gagarin, de eerste mens in de ruimte: een tweeluik, bestaande uit Disco Gagarin en The Earth’s Shape. Een bijzonder verschil in perspectief. In de gecoördineerde chaos van de disco horen we het enthousiasme waarin de gehele onderneming richting heelal wordt gelanceerd: repeterende piano-akkoorden, staccato-saxofoon en fluitende elektronica. Hoe anders klinkt de tweede helft. We kijken nu wederom omhoog, maar nu richting aarde. Een onthutsend beeld dat, in het verlengde van de disco, na een aanvankelijke paniekaanval ten gevolge van de perspectiefwisseling, bestaat uit een berustende blik op moeder aarde. Om deze blik in volle omvang te kunnen verklanken wordt er een beroep gedaan op een strijkkwartet. Een treffende compositie van de saxofonist, die op dit nummer zelf afwezig is.

SULTANS
Het album eindigt met een slowmotion-uitvoering van Dire Straits-hit Sultans of Swing, een compositie van Mark Knopfler. Vernizzi blaast de melodie, terwijl Sgobbio hem mijmerend begeleidt en aanvult. Ik vraag me af waarom het drietal juist dit nummer kiest om het album mee te voltooien. Ik kan deze vraag bewaren voor het eerstvolgende interview en tot die tijd concluderen dat Pericopes +1 UP in negen onnavolgbare compositie vorm hebben gegeven.

Inmiddels is het oktober. Het begin van het najaar, een periode waarin de meeste mensen zich weer terugtrekken in hun stulp. Een goede reden om UP eens te draaien.

PERISCOPES + 1
Emiliano Vernizzi – tenorsaxofoon, elektronica

Alessandro Sgobbio – piano, Fender Rhodes, elektronica

Nick Wight – slagwerk

Strijkkwartet in The Earth’s Shape:

Anna Apollonio – viool

Giulia Pontarolo – viool

Margharita Cossio – altviool

Andrea Musto – cello

RELEASE
6 maart 2020

LABEL
Losen Records

OPNAME
juli 2019

MIX & MASTER
Stefano Amerio
ArteSuono Recording Studios
Cavalicco, Udine, Italie.