Comblain 3.0: jazzgeschiedenis herleeft aan de oevers van de Ourthe

DE MOEDER VAN ALLE FESTIVALS
Toen in 1959 de eerste editie van het festival van Comblain-la-Tour plaatsvond, kwamen er meteen 8.000 bezoekers opdagen. Het dorpje aan de Ourthe groeide uit tot wat vaak de moeder van alle Europese festivals wordt genoemd. De drijvende kracht achter dat succes was de Amerikaanse oorlogsveteraan Joe Napoli, die tijdens het Ardennenoffensief van december 1944 in Comblain-la-Tour gastvrij werd opgevangen. Jaren later, inmiddels impresario in New York met artiesten als Chet Baker in zijn portefeuille, wilde hij iets terugdoen voor de bevolking van het Waalse dorp. Zo ontstond een festival dat geschiedenis zou schrijven.

L’Ourthe

EEN LEGENDE ONTSTAAT
Het succes kwam razendsnel. Al in 1960 groeide het evenement uit tot een tweedaags festival met 25.000 bezoekers. De grootste jazznamen van hun tijd vonden de weg naar Comblain: Ray Charles, Nina Simone, John Coltrane, Stan Getz, Chet Baker en Benny Goodman. Tegelijkertijd werd de programmering verbreed met populaire artiesten als Charles Aznavour, Petula Clark, Adamo en André Brasseur. Het festival kende een glorieuze bloeiperiode, maar betaalde uiteindelijk de prijs voor zijn eigen ambitie. De astronomische gage die voor Benny Goodman in 1966 werd neergeteld, betekende het financiële einde van het festival.

Comblain Jazz Festival aan de Ourthe

TERUG AAN DE OURTHE
Na een kortstondige heropleving tussen 2009 en 2016 bleef het opnieuw stil aan de rivier. Tot 2026. Aan de overzijde van de Ourthe blies de Pools-Belgische saxofonist Cesariusz Gadzina, samen met Barbara Wojda van het Millennium Centre, het festival nieuw leven in onder de naam Comblain Jazz Festival. Waar eerdere edities vaak werden geteisterd door regen en modderige festivalweiden, kreeg deze wedergeboorte met een heel andere uitdaging te maken: een verzengende hittegolf en officiële code rood.

Georges Tonla Briquet kondigde het nieuws aan

OPENEN IN DE HITTE
Zelfs de schaduwrijke bomen en het verkoelende water van de Ourthe boden nauwelijks verlichting. De omstandigheden waren zo zwaar dat de 83-jarige gitarist Philip Catherine, die als jonge muzikant nog deelnam aan de eerste editie in 1959, zich noodgedwongen moest terugtrekken. Een tegenvaller, maar artistiek directeur Cesariusz Gadzina vond met pianiste Anna Ciborowska een waardige oplossing. Het duo werd in stijl aangekondigd door spreekstalmeester Georges Tonla Briquet en opende het festival met een sfeervol programma vol improvisaties op werk van Chopin en melodieuze jazzverkenningen voor piano en altsaxofoon.

Cesariusz Gadzina en Anna Ciborowska

TWEE POOLSE MUZIKALE ZOEKERS
Anna Ciborowska staat bekend om haar zoektocht naar onbekend repertoire en haar drang om nieuwe vormen van muzikale expressie te verkennen. Cesariusz Gadzina heeft als saxofonist, componist en dirigent een stevige internationale reputatie opgebouwd en geldt als een van de markante stemmen binnen het Europese saxofoonlandschap. Samen brachten zij een optreden waarin lyriek, improvisatie en verfijning elkaar moeiteloos vonden.

Adinda Hertmans | Igor Gehenot Quartet

EEN BELOFTE VOL IN BLOEI
Daarna was het de beurt aan de Nederlands-Belgische zangeres Adinda Hertmans, die in 2025 magna cum laude afstudeerde aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, de Toots Thielemans Jazz Award ontving en werd geselecteerd voor De Twintigers van Radio Klara 2026. Samen met het trio van pianist Igor Gehenot, contrabassist Sal La Rocca en drummer Umberto Odone zette zij een elegante set neer. Met I Didn’t Know What Time It Was werd meteen een klassieke standaard aangesneden. Ook een bossanova, het indringende You’ve Changed, het hoopvolle Blackbird van Paul McCartney en het romantische I Thought About You kregen een overtuigende vertolking.

Rutger Mathys

DIALOOG TUSSEN TWEE TALENTEN
De zaterdag begon met een ontmoeting tussen twee uitzonderlijke jonge musici. Harmonicaspeler Rutger Mathys, winnaar van de Toots Thielemans Challenge 2022 en eveneens een van Klara’s Twintigers in 2022, vond in pianist Maël Idris een ideale muzikale partner. Die laatste werd al op zijn veertiende opgemerkt door Wynton Marsalis en vervolgt momenteel zijn opleiding aan JazzCampus Basel, waar hij soms met Brad Mehldau spart. Hun samenspel was even vanzelfsprekend als indrukwekkend. Melodieën werden naar elkaar toegespeeld als een bal op een voetbalveld. Retrato em Branco e Preto van Jobim vloeide haast ongemerkt over in I Fall In Love Too Easily. Daarna volgden parels als Dolphin Dance, Here, There and Everywhere, You Must Believe in Spring en als toegift het onverwoestbare Yesterday. Even leek de hitte volledig vergeten.

Maël Idris

RAUW, WARM EN OPRECHT
Van duo naar trio. De Australische zangeres Kristen Cornwell, die verbonden is aan het conservatorium van Mechelen, bracht samen met contrabassist Christophe Devisscher en gitarist Patrick Deltenre een set vol karakter. Rauw materiaal werd met zorg gepolijst, zonder de oorspronkelijke scherpte en diepgang te verliezen. Het bluesklassieker Spoonful van Willie Dixon kreeg een eigen kleur, terwijl Better Than Anything verrassend veel raakvlakken bleek te hebben met de rijke geschiedenis van het festival.

Christophe Devisscher en Kristen Cornwell

LIEDJES MET EEN VERHAAL
Cornwell excelleerde in verhalen vertellen. Het geestige Your Mind Is on Vacation but Your Mouth Is Workin’ Overtime werd met zichtbaar plezier gebracht, terwijl het publiek geboeid luisterde. Songs van onder anderen Joni Mitchell en Billie Holiday werden afgewisseld met eigen werk zoals Anti Love Song. Een hoogtepunt was zonder twijfel Stephen Stills’ protestlied For What It’s Worth, sober maar sprankelend begeleid door de akoestische gitaar van Patrick Deltenre. De actualiteit bleek het nummer nauwelijks te hebben ingehaald. Na een zorgvuldig opgebouwde spanningsboog eindigde de set met I’m Gonna Go Fishin’ van Peggy Lee. En waar kun je dat beter zingen dan aan de oevers van de Ourthe?

Familiefeest

SWING & SING ALS FAMILIEFEEST
Onder het motto ‘Swing & Sing’ sloot het festival af met een laagdrempelig familieconcert in het kader van Jazz for Families. Het vormde een natuurlijke verlenging van de jamsessie waarmee de zaterdagavond eindigde. Door de kleinschaligheid en de ontspannen sfeer groeide het festival uit tot een driedaagse ontmoeting tussen muzikanten, vrijwilligers en bezoekers. Een gelegenheidsformatie met Cesariusz Gadzina, Pascal Suski, Michel Vrydag, Sebastian Demydczuk en de jonge zangeressen Olga en Helena Demydczuk zorgde voor een warme finale. De afsluiter was een vrolijk verjazzde versie van het Poolse volksliedje Poszła Karolinka do Gogolina. Een passend slot van een festival dat niet alleen zijn verleden eerde, maar vooral opnieuw toekomst liet horen.

COMBLAIN JAZZ FESTIVAL 2026
Millenium Centre
Rue du Parc
4180 Comblain-la-Tour (B)
26, 27 en 28 juni 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer

CIBOROWSKA-GADZINA DUO
Anna Ciborowska – piano
Cesariusz Gadzina – altsaxofoon

GEHENOT / HERTMANS QUARTET
Adinda Hertmans – zang
Igor Gehenot – piano
Sal La Rocca – contrabas
Umberto Odone – drums

RUTGER MATHYS / MAËL IDRIS DUO
Rutger Mathys – harmonica
Maël Idris – piano

KRISTEN CORNWELL TRIO
Kristen Cornwell – zang
Patrick Deltenre – gitaren
Christophe Devisscher – contrabas

JAM SESSION BAND
Cesariusz Gadzina – alt–, en sopraansaxofoon
Michel Vrydag – basgitaar
Pascal Susi – toetsen
Sebastian Demydczuk – drums
Christophe Devisscher – contrabas
Olga Demydczuk – zang
Helena Demydczuk – zang

COMBLAINJAZZ.BE