Baarle-Nassau

Grijsblauw

Kreeft

Ellen Kuppens programmeert als vrijwilliger concerten voor de PlusEtage in Baarle en is een nieuwsgierige ontdekkingsreiziger in de wereld van de muziek, kunst en improvisatie.

Mijn vader had in onze camper cassettes met muziek uit de jaren zestig. Tijdens de vakanties zongen we uit volle borst mee met California Dreaming en No Milk Today. Rond mijn twintigste kwam ik via vrienden in aanraking met doom en death metal. Ik denk dat vooral de energie, de intensiteit, de melancholie en een zekere tegendraadsheid in die muziek mij aantrokken. In die periode belandde ik ook bij de PlusEtage. Daar mochten we onze eigen muziek programmeren. Dat was te gek! Zo ben ik uiteindelijk ook in de wereld van de improjazz en de vrije geïmproviseerde muziek gerold.

De speelsheid en vrijheid van improjazz spreken me enorm aan. Er zit zoveel humor in: alles kan, alles mag en niets ligt bij voorbaat vast. Ik kijk graag naar de muzikanten en zie hoeveel plezier ze beleven aan het onderzoeken, uitproberen en op elkaar reageren. Nieuwsgierig blijven en ontdekken, soms gigantisch uitglijden, soms een geniale vondst doen – en alles wat daartussen zit.

Twee jaar geleden studeerde ik af in de richting Holistische Beeldende Kunst aan Vrije Academie ‘t Pad in Opheusden, Gelderland. Daar werden we door de docenten voortdurend aangemoedigd om te experimenteren. Diezelfde houding herken ik in de improvisatiemuziek. Voor mij ontstaat kunst in het samenspel van vakmanschap, experiment en onbevangenheid. Hoofd, hart en handen zijn daarin met elkaar verbonden: denken, voelen en maken.

Voor de programmering doe ik veel inspiratie op door concerten en festivals te bezoeken. Denk aan Paviljoen Ongehoorde Muziek in Eindhoven, Jazzblazzt in Neeritter, Parzelle VSOF in Dortmund, Jazz à Luz in Luz-Saint-Sauveur, de Trix in Antwerpen en natuurlijk alle concerten op de PlusEtage, waaronder ook de concerten van New Wave of Jazz van Dirk Serries en Martina Verhoeven.

Mijn werkplek bevindt zich in het Cultureel Centrum van de beide Baarles: Baarle-Nassau in Nederland en Baarle-Hertog in België.

Mijn bakfiets! Ik heb twee honden en iedere dag fietsen we minstens één keer naar het bos. Ze vinden het heerlijk: de snuitjes in de wind, onderweg blaffend of kwispelend naar de andere hondjes die we tegenkomen. Een dagelijks uitje waar we alle drie van genieten.

Sinds kort heb ik Biodanza, oftewel de dans van het leven, ontdekt. Daarnaast volg ik TheaterLAB aan de Grensacademie in Baarle-Hertog, waar we op het toneel veel moeten improviseren. Dus niet alleen in de muziek, maar ook in mijn eigen leven zoek ik steeds weer het spel, het experiment en de improvisatie op. Het is een verdieping en verrijking van mijn leven.

Er zijn er meer, maar de ontdekkingen van NOUT en accordeoniste Emilie Škrijelj tijdens Jazzaluz staan me bijzonder bij. Wonderbaarlijk wat je allemaal kunt doen met een accordeon, een harp of een dwarsfluit! Ook The Big Kiss was een ontdekking, net als Spinifex en Igorrr.

Misschien is dat wel mijn meest bijzondere herinnering: de enorme blijdschap die je kunt ervaren wanneer je iets nieuws ontdekt en die muziek vervolgens helemaal bij je binnenkomt. Een ontdekking die je raakt tot in iedere vezel. De vreugde van het ontdekken, daar gaat het om.

Ik vind het belangrijk dat er plekken zoals Podium PlusEtage blijven bestaan. Podia waar ruimte is voor experiment en improvisatie en waar mensen het onverwachte kunnen ontdekken. Daar wil ik graag aan bijdragen zowel als vrijwilliger als bezoeker.

PLUSETAGE.NL

Concept en fotografie: Eddy Westveer