Capel en Sparla met klanken op de grens
Duo Edward Capel Hans Sparla
NATTE START
Op een zomerse zondagmiddag gaat de rit naar de PlusEtage in Baarle-Nassau, het grilligste grensgebiedje van België en Nederland, gepaard met een vrijwel onafgebroken geklapper van ruitenwissers. Eenmaal aangekomen is het droog, maar het concert van het Duo Edward Capel en Hans Sparla is inmiddels van de tuin naar binnen verhuisd. Het is al even geleden dat er een concert in de PlusEtage plaatsvond en dat lijkt ook zijn uitwerking te hebben op de opkomst. Toch is het gezellig druk in het Cultureel Centrum. Een harde kern, regelmatige en onregelmatige bezoekers en vermoedelijk ook enkele fans van VLEK hebben de weg naar binnen gevonden.
Vlekloze Edward Capel en Hans Sparla in Baarle-Nassau
VLEKLOOS
VLEK is het collectief waarvan multi-instrumentalisten Capel en Sparla deel uitmaken. Het ontstond in 2009 tijdens een sessie in het Tilburgse muziekpodium Paradox. Vrijwel onmiddellijk werd besloten dat dit geen toevallige ontmoeting was, maar een heuse band. Sindsdien speelde VLEK op talloze podia en festivals, maar momenteel neemt het collectief een time-out. Een mooi moment dus voor een nieuw duo, dat volgens Hans Sparla eigenlijk een soort ‘vlekloos duo’ is. Na een tournee doken de twee zelfs samen de kelder in om een album samen te stellen: The P.O.M. & T56 BasementRecordings, inmiddels verkrijgbaar via Bandcamp. De naam mag dan naar kelder en archief ruiken, de muziek is allesbehalve stoffig.
Edward Capel
FRIS
Met Give Me Five wordt de middag geopend. Capel blaast op altklarinet, Sparla bedient zich van accordeon en elektronica, terwijl een vooraf opgenomen geluidsfragment subtiel meeloopt. In het tweede nummer worden meteen alle registers opengetrokken. Sopraansaxofoon en trombone mengen zich in een opgewonden, vrolijke melodielijn. “We hebben eigenlijk niet zoveel nummers”, verduidelijkt Sparla. “We hebben wel titels.” Dit was dus Fris. Het klinkt iedere keer anders, maar wel altijd fris. Daarna volgt W.E.S., een kort stuk voor altsaxofoon en accordeon, gespeeld met veel staccato’s. Van kort gaan we vervolgens naar lang.
Hans Sparla
LANGE TONEN
Ruimtelijke soundscapes vormen het fundament voor Lange Tonen, waarover beide musici vrijuit improviseren. De tromboneklanken van Sparla krijgen een elektronische twist en veranderen de ruimte in een soort spacy klanklandschap. Capel verkent op altsaxofoon alle hoeken van dat muzikale universum. Het voorlaatste nummer voor de pauze krijgt vervolgens een vleugje variété. Heel even lijkt de PlusEtage in een circusmanege veranderd. De aangekondigde schaarste aan composities betekent allerminst muzikale schaarste. Ieder stuk opent een andere deur, naar een andere sfeer en smaak. Een blues hoort lekker te lopen, maar Sparla besloot juist een blues te schrijven die níét lekker loopt. In Steunzolenblues maakt de melodie hink-stapsprongen en beweegt het ritme hoekig alle kanten op. En toch begint de blues gaandeweg steeds beter te lopen. Een kwestie van gewenning.
Blazerssectie van Vlek
MELANCHOLIE
Na de pauze krijgt de muziek meer diepte. Het eerste stuk ademt melancholie, gedragen door elektronische geluidslagen die niet alleen de richting, maar soms ook het ritme bepalen. Van elektronica is het soms moeilijk te bepalen wie de aanstichter is. Maar de live gesampelde ritmische klepgeluiden van een sax wezen nadrukkelijk in de richting van Capel. Het lange nummer dooft uiteindelijk als een nachtkaars. Daarna volgt een energieke tegenhanger waarin Sparla en Capel elkaar voortdurend uitdagen en opzoeken. Hun muzikale confrontatie eindigt explosief. Maar er hangt nog meer melancholie in de lucht. I.M.A.I. is een recente compositie, geschreven in memoriam voor Abdullah Ibrahim, die op 15 juni 2026 overleed. Het sierlijke stuk wordt uitgevoerd op accordeon en altklarinet en vormt een ingetogen rustpunt in het programma.
De speellijst van de middag
NOG EENTJE
Met het spannende Imitatie en het woest startende Nog Eentje Dan wordt deze memorabele zondagmiddag in de PlusEtage afgesloten. Het duo laat een spoor van uiteenlopende klankkleuren achter: van hoekige blues en elektronische ruimtelijkheid tot melancholie, variété en ongebreidelde improvisatie. Niet veel nummers, zoals Hans Sparla het zelf zegt. Maar wel genoeg muziek om een middag lang nieuwsgierig te blijven. Op zondag 23 augustus keert Sparla terug naar de PlusEtage, ditmaal solo.
DUO EDWARD CAPEL HANS SPARLA
Edward Capel – alt-, sopraansax, altklarinet, elektronica
Hans Sparla – trombone, accordeon, elektronica
PlusEtage
Baarle-Nassau (NL)
26 juli 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer
