Jonas Linnemann Quinteto in Paradox

Componist, drummer en percussionist Jonas Linnemann zullen misschien velen kennen van de groep StarkLinnemann. Zij legden zich toe op een stijl waarbij jazz vermengd word met elementen uit klassieke muziek en wereldmuziek. Klassieke meesterwerken van Liszt, Chopin, Mussorgsky en Beethoven worden getransformeerd tot eigentijdse jazzcomposities.

Linnemann, woonachtig in Tilburg, en bijna dagelijks in Paradox aan te treffen, broedt in één van de muziekateliers al een tijdje op nieuw werk. En logisch dat je je gloednieuwe composities dan ook voor het eerst live uitvoert op de benedenverdieping van het pand in de concertzaal. Vrijdag 15 november 2024 was dat moment aangebroken.

GENERALE REPETITIE
Het eerste optreden voelde in eigen huis dan ook een beetje als een generale repetitie en een concert met een gezonde spanning. Nieuw werk voor het eerst presenteren samen met een groep muzikanten en een niet zo alledaagse samenstelling.  Viool, mondharmonica, klassieke 7-snarige gitaar, contrabas en drums vormt de instrumentatie. Contrabassist Jasper Somsen is doorwinterd genoeg om in te vallen. Een vrolijke en sfeervolle opening met Latijns-Amerikaanse samba-klanken vormt de vuurdoop van Linnemann op het podium. Vervolgens worden er wat insekten op het podium gebracht. Wandelende takken en bijensteken in Sting like a bee vormen de bronnen van zijn beeldende muziek. Wanneer je de muziek beluistert, hoor en zie je een wandelende tak bewegen door de ruimte en moet je zelfs concluderen dat het beest zelfs nog een beetje kan swingen ook. Het nummer over de bij is overigens op een uitspraak van Mohammed Ali gebaseerd; “Float like a butterfly and sting like a bee” en vervolgens “the hands can’t hit what the eyes can’t see.”
In veel nummers wat extra tromgeroffel tijdens dit concert. Bij Ride the Unicorn is het een slagwerkintro dat het nummer een stuwende start geeft. In het korte en rustige Awake, dat over slapeloosheid gaat, valt het op hoe dicht het geluid van de mondharmonica bij de viool ligt. Wel mooi met ook de gestreken bas. Met het temperamentvolle On A Mountain Top wordt de pauze ingeluid.
Met een Braziliaans getint stuk wordt de tweede set opgepakt. Het funky GW’s joint en Real Hero zijn respectievelijk opgedragen aan een goede vriend en drummer Roy Haynes die onlangs op 99-jarige leeftijd ging hemelen. Een mooie afwisselende tweede set met o.a I Want Candy, Are You Sure? En het allerlaatste kersverse nummer What’s up Paradox rondde het debuutoptreden van dit Quinteto af voor een grote schare van belangstellenden en kennissen.