Zaterdag vol klanken, kleuren en contrasten

ZATERDAG 12 JULI 2025

aja monnet
Guy Salamon Group
Manu

In de kleurrijke snoepdoos die North Sea Jazz heet, valt eindeloos te grabbelen. Iedere zaal, ieder podium, elk optreden: een nieuwe smaak, een nieuwe verrassing. Onze zaterdag begon subtiel maar bijzonder met de Zuid-Koreaanse jazzvocalist en componist Song Yi Jeon. Met een indrukwekkende présence en een onconventioneel ensemble wist ze meteen te prikkelen. Ze had de eer enkele jaren gementord te worden door niemand minder dan Dianne Reeves, binnen het prestigieuze Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative. Haar set smaakte naar meer – delicaat, experimenteel en verrassend gelaagd.

Song Yi Jeon

IS JAZZ LINKS OF RECHTS?
Een prikkelende vraag, al hoef je bij North Sea Jazz niet ver te zoeken naar maatschappelijk bewustzijn. Wanneer de woorden net zo belangrijk zijn als de muziek, wordt het engagement tastbaar. MANU – voluit Manu van Kersbergen – is zo’n stem. Met zijn energieke performance en poëtische teksten over moeders, oorlog, racisme en vluchtelingen, liet hij in de Murray de temperatuur stijgen. Genomineerd voor de Annie M.G. Schmidtprijs, beweegt hij zich soepel tussen theater, poëzie en muziek. De vonk sloeg over.

Manu

SLAM ALS RITUEEL
Diezelfde zaal werd even later omgetoverd tot een soort poëtisch altaar tijdens het optreden van aja monet – de New Yorkse Grand Slam Poetry Champion, die haar naam bij voorkeur in kleine letters schrijft. Ze stond daar als hogepriesteres van rechtvaardigheid, liefde en menselijkheid. Ondersteund door toetsenist Brian ‘Theory’ Hargrove (inderdaad, de broer van Roy), saxofonist Marcus Strickland, bassist Micah Collier en drummer Zach Morrow, gaf ze woorden vleugels. Geen loze frasen, maar ritmische projectielen die recht het hart raakten. Een optreden dat het publiek letterlijk in beweging bracht.

Magische aja monnet voor een volle zaal

DE KAMER VAN JACOB
In 2016 stond hij als jong fenomeen in de Darling – nu, negen jaar later, keerde Jacob Collier terug als Artist in Residence. Vier keer trad hij op, telkens anders, telkens eigenzinnig. Tijdens zijn clinic in de tot “Jacob’s Room” omgedoopte Darling was het zó druk dat mensen in de gangpaden op de vloer zaten. Collier dartelde over het podium als een kleurrijke kleuter tussen vleugel en gitaar. Hij liet het publiek zingen, klappen, dirigeren – een masterclass meedoen. Maar toen zijn woordenstroom aanzwol tot een college, zochten wij de uitgang. Tijd voor frisse lucht.

In bomvolle Jacob’s Room met een tegenvallende clinic

FREE HUGS EN FRISSE KLANKEN
Buiten werden we opgevangen door de onweerstaanbare klanken van de Guy Salamon Group. Op het zonovergoten Mississippi-podium serveerde de groep een cocktail van speelsheid, ritme en humor. De blijdschap op het podium werkte aanstekelijk – deze muziek vroeg om een lach en een dans. Hun recente album heet niet voor niets Free Hugs, en na afloop waren die letterlijk verkrijgbaar. Een muzikaal feest met open armen.

Guy Salamon Group op het leuke Mississippi-podium

SORRY, SORRY, SORRY!
Knuffels moesten wachten – Hans Dulfer en Han Bennink speelden in het kleine maar knusse zaaltje Yenisei. En dus wrongen we ons, in een woordenstroom van “sorry’s”, naar het podium. De verwijten onderweg lieten we van ons af glijden. Geen beveiliging, geen controle – het zat bomvol. Twee jazziconen van respectabele leeftijd (85 en 83), maar nog springlevend. Na slechts 17 minuten was het alweer voorbij: Bennink had last van een gekneusde rib. Zijn cajón had hij wijselijk thuisgelaten, maar met wandelstok en cymbaalslag maakte hij het concert alsnog op geheel eigen wijze en passend bij zijn reputatie als onvoorspelbaar performer af. Krachtig, kort, memorabel.

Hans Dulfer en Han Bennink kort maar krachtig!

FREEDOM NOW!
De strijd voor burgerrechten is springlevend. Terri Lyne Carrington bewees dat met haar interpretatie van Max Roach’s Freedom Now Suite. In de Madeira bracht ze een indringend eerbetoon, bijgestaan door de kristalheldere stem van Christie Dashiell en een performance vol kracht en urgentie van Christiana Hunt – spoken word en dans smolten samen tot een protest dat binnenkwam als een mokerslag.

Terri Lyne Carrington

EEN LESJE MEESTERSCHAP
Voor wie houdt van pure muzikale vakmanschap, was het optreden van het Mark Turner Quartet een feest. Met Jason Palmer op trompet, Joe Martin op contrabas en Jonathan Pinson achter het drumstel, liet Turner zien waarom hij niet alleen als saxofonist, maar ook als docent zo hoog aangeschreven staat. Vloeiende lijnen, verrassende wendingen, volledige controle – dit was jazz als precisiewerk. Een masterclass in muzikale dialoog.

Mark Turner Quartet

SUITE VOOR DE WERELD
Het Nederlandse duo Boi Akih – zangeres Monica Akihary en gitarist/componist Niels Brouwer – presenteerde een nieuwe suite. Ze traden niet als duo, maar met een indrukwekkende bezetting van zeven musici op. In de line-up de jonge Franse basklarinettiste Hélène Duret en jong Franse tubaspeler Fanny Meteier. En met trompettist Peter Somuah, cellist Joshua Herwig en drummer Mike Reed gaven ze het stuk een opvallende klankkleur. Een compositie die bij vlagen boeide, waarin het wereldleed weerklonk – soms fragmentarisch, soms aangrijpend, maar altijd oprecht.

Boi Akih

FRANCESCA – AFSLUITEN MET EEN GLIMLACH
De zaterdag eindigde zoals we hem het liefst afsluiten: met muziek die blijft hangen. Saxofonist David Murray trad op met zijn nieuwe kwartet in de Madeira. Bekend werk uit het album Francesca werd afgewisseld met nieuwe composities.

David Murray Quartet met gast Francesca Cinelli

Helaas liet het zaalgeluid te wensen over – voor het pianospel van Marta Sanchez moesten we de oren extra spitsen. Toch was het een waardige afsluiter, zeker toen Francesca Cinelli, Murray’s partner, zingend en dansend het podium betrad. Ze probeerde Murray aan het dansen te krijgen – zonder succes. Maar ach, daar ging het ook niet om. Haar verschijning gaf het concert net dat beetje extra licht.

North Sea Jazz
Ahoy Rotterdam (NL)
11, 12 en 13 juli 2025
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer

ZATERDAG 12 JULI 2025

SONG YI JEON NONET & SAMULNORI NEWDOT
Song Yi Jeon – zang
Charley Rose – sopraansaxofoon
Jeremy Viner – tenorsaxofoon
Andreas Tschopp – trombone
Yosef Itskovich – trombone
Fabio Gouvea – gitaar
Lorenzo Vitolo – piano
Felix Henkelhausen – bas
Marton Juhasz – drums
Youngho Joo – book
Junhyoung Lee – jang-goo
Hanjin Pyo – jing
Seolhoo Kwon – kweng-gwa-ri

MANU WITH .MULTIBEAT
‘De Herontdekking van de Hemel’
Manu – zang, spoken word
Boudewijn Pleij – toetsen
Thijs van Zutphen – bas
Aron Smit – drums
Laura de Bruijn – zang
Fenne Scholte – zang

ARTIST IN RESIDENCE – JACOB COLLIER
Jacob’s Room
Jacob Collier – zang, gitaar, piano

GUY SALAMON GROUP
Sam Newbould – altsaxofoon
Lucas Martinéz – tenorsaxofoon
Alistair Payne -trompet
Ian Cleaver – trompet
Teis Semey – gitaar
Xavi Torres – piano
Brodie Jarvie – contrabas
Guy Salamon – drums

AJA MONET
aja monet – zang, spoken word
Marcus Strickland – sopraansaxofoon
Brian Hargrove – toetsen
Micah Collier – contrabas
Zach Morrow – drums

HANS DULFER & HAN BENNINK
Hans Dulfer – tenorsaxofoon
Han Bennink – drums

TERRI LYNE CARRINGTON
We Insist 2025!
Christie Dashiell – zang
Milena Casado – trompet
Matthew Stevens – gitaar
Morgan Guerin – bas, saxofoon
Christiana Hunt – spoken word, dans
Terri Lyne Carrington – drums

MARK TURNER QUARTET
Mark Turner – tenorsaxofoon
Jason Palmer – trompet
Joe Martin – contrabass
Jonathan Pinson – drums

BOI AKIH
Monica Akihary – zang
Hélène Duret – basklarinet
Peter Somuah – trompet
Fanny Meteier – tuba
Niels Brouwer – gitaar
Joshua Herwig – cello
Mike Reed – drums

DAVID MURRAY QUARTET
David Murray – basklarinet, tenorsaxofoon
Marta Sanchez – piano
Luke Stewart – contrabas
Russell Carter – drums
Francesca Cinelli – zang