Kiezen tussen zeventig smaken muziek

50ste EDITIE NORTH SEA JAZZ
vrijdag 10 juli 2026
Brandon Woody
Tomeka Reid
esperanza spalding

DE LUXE VAN HET KIEZEN
Zeventig grote en kleine zomerijsjes staan uitgestald. Proef je van alles één likje of kies je een paar complete ijsjes, koekje en al, tot de laatste kruimel? Op het North Sea Jazz Festival is dat de dagelijkse luxe én frustratie. Eén lang weekend met dagelijks bijna zeventig concerten, met onvermijdelijke overlap. Soms zelfs letterlijk: in de Hudson kijken muzikanten elkaar even vragend aan wanneer muziek uit de Amazon of Darling door de zaal heen lekt. Een korte glimlach, een schouderophaling en gewoon doorspelen. Zo werkt North Sea Jazz. Vanavond kiezen we voor een paar complete ijsjes, met hier en daar een toefje slagroom.

Randal Corsen en Jasper Staps

EEN KORTE VOORPROEF
Om vier uur opent het Paradox Jazz Orchestra onder leiding van Jasper Staps de Hudson, met vaste gast Randal Corsen achter de piano. We pikken de eerste minuten mee, maar schuiven daarna via de achterdeur weer naar buiten. Om kwart over vier wacht op de eerste rij van de Yenisei de officiële aftrap van onze festivaldag.

Tomeka Reid Quartet in de Yenisei

REID MAAKT IMPROVISATIE TASTBAAR
Celliste en componiste Tomeka Reid, MacArthur Fellow, begint hier aan haar Europese tournee. Ze opent met stevig geplukte cellosnaren die direct een onweerstaanbare groove neerzetten. Sauntering With Mr. Brown, afkomstig van het album 3+3, krijgt een stuwende baslijn van Jason Roebke, terwijl diens mysterieuze cassettes subtiele, atypische soundscapes toevoegen. Gitariste Mary Halvorson (ook Fellow) kleurt het geheel met haar onnavolgbare gitaargeluid en drummer Tomas Fujiwara smeedt alles samen tot een intuïtieve muzikale taal waarin improvisatie en structuur voortdurend met elkaar dansen.

Mary Halvorson, artist of the year, guitarist of the year (DownBeat Critics Poll 2026)

VOERTUIGEN VOL IDEEËN
Het kwartet speelt al meer dan tien jaar samen en dat hoor je. Zelfs de meest grillige ritmes en ogenschijnlijk rommelige patronen vinden vanzelf hun natuurlijke balans. Reid vertelt dat veel composities beginnen als kleine ideeën met voorlopige werktitels als Vehicle A, Vehicle 2 of Vehicle 6. Pas later krijgen ze definitieve namen als Dance! Skip! Hop!, A(ways) for CC and CeCe of Oo Long!, genoemd naar haar favoriete thee. Ook Under the Aurora Sky en afsluiter Silver Spring Fig Tree, een eerbetoon aan Steve Feigenbaum van Cuneiform Records, maken indruk.

Grootmeesters in de Hudson

VIER GROOTMEESTERS IN DE HUDSON
Na drie kwartier steken we opnieuw over naar de Hudson. Daar staat een kwartet dat nauwelijks introductie behoeft. Pianist Gonzalo Rubalcaba, tenorsaxofonist Chris Potter, bassist Larry Grenadier en drummer Eric Harland tillen muziek van hun album First Meeting (Live at Dizzy’s Club) moeiteloos naar een hoger plan. Composities worden onderweg volledig opnieuw uitgevonden. 500 Miles High van Chick Corea, State of the Union van Grenadier en Con Alma van Dizzy Gillespie groeien uit tot lange, meeslepende improvisaties waarin spanning geen seconde verslapt.

Gonzalo Rubalcaba

EEN CIRKEL ROND
Voor de afsluiting kondigt Rubalcaba Eminence van Eric Harland aan. Tussendoor vertelt hij hoe hij half de jaren ‘80 onverwacht voor het eerst op North Sea Jazz terechtkwam. Arturo Sandoval was ziek en hij viel bij Irakere in. Nu, op de vijftigste editie, voelt zijn terugkeer als een mooie cirkel die rond is. De Hudson zit stampvol; de eerste rijen zijn al vroeg bezet. Het is zo’n concert waarbij alles klopt en niemand eraan denkt op de klok te kijken.

Nieuw trompetgeluid uit Baltimore: Brandon Woody

EEN NIEUWE STEM UIT BALTIMORE
Eerder op de avond lopen we drummer Quincy Phillips tegen het lijf. Hij speelt mee in Brandon Woody’s Upendo. Voor velen nog een nieuwe naam, maar sinds zijn Blue Note-debuut For The Love Of It All uit 2025 staat de trompettist uit Baltimore nadrukkelijk op de radar. Met Upendo – Swahili voor ‘liefde’ – verbindt hij jazz aan thema’s als veerkracht, gemeenschap en de rijke traditie van zwarte muziek. Red Line verwijst naar het omstreden openbaarvervoerproject in Baltimore, waar politieke keuzes vooral zwarte en armere wijken troffen. Het levert een rauw en schurend stuk op. Daartegenover staat het onweerstaanbaar groovende Good God, eigentijds en dansbaar. Woody blaast alsof iedere slotnoot nog nét iets verder kan reiken. Het publiek laat hem graag begaan; niemand maalt om de uitgelopen speeltijd.

esperanza spalding overziet een bomvolle Hudson

EVEN BINNEN BIJ ESPERANZA
Toch lonkt nieuwsgierigheid. Al is het maar voor een paar foto’s van esperanza spalding in de Hudson. De zaal puilt uit. Terecht. In 2023 was zij Artist in Residence op North Sea Jazz, dit jaar vervult ze diezelfde rol op Moldejazz. Sinds haar festivaldebuut in 2007 blijft ze zichzelf opnieuw uitvinden. Ook nu weer, in een compacte triobezetting waarin avontuur vanzelfsprekend lijkt.

Roy Hargroves’s RH Factor in de Maas

FAMILIEREÜNIE VOOR ROY HARGROVE
De dag eindigt in de Maas met Roy Hargrove’s RH Factor. Het voelt minder als een tribute en meer als een familiereünie. Op grote schermen verschijnen beelden van Roy Hargrove, terwijl oud-bandleden muziek spelen van Hard Groove en Distractions. Trompettist Wayne Tucker neemt zichtbaar met respect de rol van Hargrove over. Zangeres Renee Neufville zorgt voor het emotionele hoogtepunt wanneer zij een nummer opdraagt aan Roy én aan de vele musici die ons inmiddels zijn ontvallen. Beelden en muziek grijpen naadloos in elkaar. De RH Factor leeft voort, getuige ook de nieuwe internationale boekingen. Gelukkig maar, want dit verhaal verdient een vervolg.

Wayne Tucker

EERSTE DAG, SMAAKT NAAR MEER
Na één festivaldag voelt het alsof we slechts een fractie van de enorme muzikale menukaart hebben geproefd. Een paar complete ijsjes, inderdaad, met hier en daar een toef slagroom. Morgen wachten opnieuw tientallen smaken. De kunst blijft dezelfde: kiezen, missen, ontdekken en vooral genieten. Dat is misschien wel de mooiste traditie van North Sea Jazz.

Eerbetoon en reünie met RH Factor

North Sea Jazz
50ste editie
Ahoy Rotterdam (NL)
10, 11 en 12 juli 2026
Tekst en fotografie: Ella & Eddy Westveer

VRIJDAG 10 JULI 2026

PARADOX JAZZ ORCHESTRA & RANDAL CORSEN
Jasper Staps – dirigent
Daniël Daemen – altsaxofoon
Donald Simoen – altsaxofoon
Guido Nijs – tenorsaxofoon
Jesse Schilderink – tenorsaxofoon
Jan Menu – baritonsaxofoon
Dave Vreuls – trompet
Koen Smits – trompet
Robin Rombouts – trompet
Teus Nobel – trompet
Alex van Abeelen – trombone
Martijn Sohier  – trombone
Ron Oligschlaeger – trombone
Martin van den Berg – bastrombone
Randal Corsen – piano
Jos Machtel = contrabas
Niek de Bruijn – drums
Lidrick Solognier – percussie

TOMEKA REID QUARTET
Tomeka Reid – cello
Mary Halvorson – gitaar
Jason Roebke – contrabas, cassettes
Tomas Fujiwara – drums 

GONZALO RUBALCABA, CHRIS POTTER, LARRY GRENADIER & ERIC HARLAND:
‘FIRST MEETING’

Chris Potter – tenorsaxofoon
Gonzalo Rubalcaba – piano
Larry Grenadier – contrabas
Eric Harland – drums

BRANDON WOODY’S UPENDO
Brandon Woody – trompet
Troy Long – toetsen
Michael Saunders – basgitaar
Quincy Phillips – drums

ESPERANZA SPALDING
esperanza spalding – vocals, gitaar, piano, basgitaar, contrabass
Matthew Stevens – gitaar, basgitaar, vocals
Eric Doob – drums, electronics, vocals

ROY HARGROVE’S THE RH FACTOR
Renee Neufville = vocals, keyboards
Bruce Williams – altsaxofoon
Keith Anderson – tenorsaxofoon
Jason Marshall – baritonsaxofoon
Wayne Tucker – trompet, vocals
Todd Parsnow – gitaar
Bobby Sparks II – keyboards
Brian Hargrove – keyboards
Reggie Washington – basgitaar, vocals
Willie Jones III – drums
Jason JT Thomas – drums, vocals